NK halve marathon Breda

02-Oktober-2011

Na slechts 6 weken in training, brak vandaag de dag aan dat ik me tiltel op het NK halve marathon wilde verdedigen. Ik voel me met de week beter vooruit gaan en ik kom al in de richting van me "oude" vorm. Hoe het vandaag zal zijn, zal niemand weten. Er zijn altijd verassingen in tegenslagen in wedstrijden. De zon deed flink zijn best vandaag, hier zouden waarschijnlijk vele mensen last van krijgen. Ik kan er soms redelijk tegen. Ik laat het gewoon op me af komen en we zien wel hoe ik de hitte zal verteren.

Voor de start werd ik aan het publiek voorgesteld. Wat een kick en een eer zeg!!! Na de mooie worden van Frans Jacobs en het publiek die allemaal voor je klapt nam ik plaats bij de andere lopers. Het startschot klonk en we begonnen met de strijd. Ik voelde direct al dat ik geen kracht kon zetten met mijn linker been. Gister stapte ik na een theetje (nee, niet na een biertje..) van een kruk af en ik voelde me heup knakken. Sindsdien voelde ik met loslopen en versnellingen de plek opspelen. Ik vond het zo onbenullig eigenlijk dat ik er niet bij stil heb gestaan wat een consequenties zoiets kan veroorzaken. Ik twijfelde en twijfelde... misschien moest het warm worden tijdens de wedstrijd en kon ik de tweede helft iedereen weer inhalen..(?) Met de meter kon ik minder kracht zetten en zat het helemaal niet goed, kon me pas niet meer afmaken enz. Riep nog naar mijn coach Lex dat ik toch wel last had van me rug..  "eigen tempo lopen" als snelle advies. Niemand kan tuurlijk zien wat ik voelde. Dat hield ik nog iets van 2 km vol en daarna stapte ik uit. Iets wat ik verafschuw (!!), maar ik kon niet meer lopen. In een ambulance busje ben ik uiteindelijk naar het finish gebied gebracht en kon daar de huldiging van mijn toppertje Thomas nog zien (3e NL!!) Na vele boze gezichten van de EHBO mensen. Hierna door Thomas en mijn vader naar de auto getild en zit ik op de bank met krukken naast me.

Het is niet geworden wat ik wilde vandaag, verre van dat! Nu het herstel weer afwachten en kijken wanneer ik weer mee kan strijden met de dames voorin! Gelukkig is Thomas wel met een mooie plak naar huis gekomen :)