Poort6-loop Gorinchem

23-Oktober-2010

Een wedstrijdverslag waar ik maar heel kort over kan zijn:

KOUD

wat heb ik me vandaag vergist zeg!!

Met inlopen was het al koud, maar goed ik was met een regen/wind jack ingepakt wat al een hoop tegen kan houden. Ik had een hemdje bij me voor de wedstrijd maar besloot toch maar aan te vullen met de losse mouwtjes.

Bij de start me jasje en broek aan me ouders gegeven en bij de rest gaan staan kou kleunen… we werden snel weg geschoten van de baan af langs het water en vervolgens aan de andere kant van het water direct weer terug. Weer langs de baan komend en dan naar de snelwegen en de polders. De eerste km voelde goed, makkelijk en nog koud. Ik liep hem in 3.24 en had zat mannen her en der om me heen lopen wat goed uit zou komen voor de wind verder in de wedstrijd. Normaal gesproken zou ik het al snel warm krijgen maar er gebeurde het omgekeerde. Mijn tenen voelde al aan als “gevoelloos” mijn armen en handen werden nu al stijf en mijn bovenbenen hadden moeite met heffen en goed sterk afzetten. Eerst hadden we zijwind daarna even voor de wind en na 4 km kregen we hem tegen. Ik liep met 2 andere mannen net als wielrenners kop over kop in een kleine waaier. Er bleek een Keniaanse Francaise bij te lopen die het allemaal van achter goed aan bleef kijken. Hierna kregen we weer schuinvoor de wind terug richting de baan. De groep die ik normaal altijd voorben liepen voor me uit. Hoe fit ik me nog voelde (wat soms erg frustrerend was!!) me benen konden niet goed heffen en afzetten door de kou. Ik was helemaal verkleumt en zelfs me voorhoofd en ogen begonnen weer raar te voelen van de kou (net als vorig jaar in Linschoten). De voorste lopers werden nog fout gestuurd langs het water zag ik, maar bij mij ging het goed. We kwamen weer langs de baan en moesten weer even heen en weer langs het water. Over een erg smal, GLAD, houterig bruggetje. Er lag al een man te kramperen van de pijn op de grond die uitgegleden was op dit bruggetje. En hij zou zeker niet de enige zijn vandaag, bleek achteraf. De finish was op de baan, in een verschrikkelijke tijd van 36.26 minuten als 2^e achter de Franse Keniaanse. In hetzelfde tempo ben ik direct naar de kleedkamer gegaan en 2 jasjes en een trui aangetrokken en nog 2 broeken. Me moeder die me schoenen uit moest doen omdat die vetertjes niet meer willen met deze iet wat koude handjes.

Gelukkig voelde ik me alles behalve moe, want dat zou een schande zijn voor deze tijd! En wat ik ook erg belangrijk vond is dat me bovenbeen het zonder pijntje gehouden heeft :) Vorige week had ik me loopschoenen namelijk moeten inleveren voor de fiets binnen, omdat ik een blessuretje had opgelopen. Nu is het afbouwen en me rustig houden tot volgende week, en toch ook de weer berichten maar goed in de gaten houden….