NK Cross Hellendoorn

20-Februari-2011

Op zaterdag gingen wij al richting Ommen om ons aan te sluiten bij het “Poesiat weekend”. Met een wedstrijd maaltijd van pannenkoeken, ravioli, lekkere nootjes en chipjes en een nachtje in een stapelbed, waren wij zondag ochtend zo goed als klaar om naar Hellendoorn af te reizen. Snotterend en met schrale kelen reden we naar het parcours van het NK. Ik was er nog nooit geweest en benaderde deze wedstrijd vooral als een goede, pittige training en weer een wedstrijd prikkel te krijgen. Met ijspegels aan me neus ben ik met inlopen langzamerhand wat warmer geworden en ben ik 20 min voor de start de call room ingegaan. Mijn benen ingevet met het allerlaatste restjes wat erin zat en me spikes uit de tas getrokken die ik na de warandeloop niet meer gezien had. Gelukkig zaten er geen mega punten onder en hoefde ik niet te gaan wisselen.

Lekker ontspannen naar de start gegaan en kijken wat ik er vandaag van kan bakken. De eerste kleine ronde voelde erg goed en toen nog makkelijk ook. De 2^e ronde wilde ik eerst afwachten omdat daar de beruchte zandkuil in zit voordat ik ging versnellen. (wie die zandheuvel heeft verzonnen, bedankt hè ha ha…) Ploegend gaan de atleten daar doorheen, maar goed hij zat er maar 1x in en gelukkig in de 2^e ronde van de 5. Genoeg om bij te kunnen komen en de wedstrijd door te trekken. Ik snelde het parcours af. Deze kant van de ronde ging vals plat omlaag. Bij doorkomst van het finish gebied zitten er wat laste bochten en een bruggetje in. Ik voelde bij elke heuveltje, hoe klein of groot ook, dat ik blokkeerde en me benen helemaal zuur en pijnlijk werden. Mijn hamstring voelde goed en ik durfde vandaag alles te geven. De laatste 3 rondes volgde, een paarse en 2^e de gele. Pfff… elk eerste helft van de rondes bestond uit heuveltjes en vals plat heuvel op en dan vervolgens vals plat naar beneden richting finish gebied. Ik begon met een 11^e plek en liep een tijdje met Ingrid Versteegh op een 8^e en 9^e plek. Langzaam gingen we weer een meid voorbij. Me benen deden echt zeer bij de heuveltjes en het valse plat. Wel had ik er lol in. Eindelijk een wedstrijd wat als een wedstrijd voelde. Bij ingang van de laatste ronde had ik Inrig achter me gelaten en lag ik 7^e. Reina Visser kwam steeds dichter bij mij. Misschien was er een kansje dat ik nog verder opschoof J In het laatste gedeelte van de laatste ronde kon ik haar inhalen en een gaatje slaan. De 6^e plaats had ik te pakken en nummer 5 kwam in beeld. “Krijg nou wat” haha.. ik was kapot maar had er echt lol in en jammer genoeg heb ik het in de sprint niet gewonnen van Corine Spaans, maar met de 6^e plek ben ik echt wel tevreden!!

Hard aangemoedigd door Thomas zijn familie, Frans, Lex en mijn ouders die er natuurlijk weer bij waren heb ik eindelijk weer een wedstrijd ervaren. Gauw weer 5 lagen aangetrokken en me mannetje Thomas aangemoedigd die zwaar verkouden en zonder stem aan de start stond. Hij is na een mooie race 3^e geworden op het NK lange Cross!!!!