21,1 km Leiden Marathon

15-Mei-2011

Een vroegertje deze ochtend. 6:45 uur me bedje uit op zondag. Eventjes eten, tas pakken, beetje fatsoenlijk opknappen en de deur uit naar Leiden toe. Met de genodigde lopers werden we in tweeën naar de start gebracht. Inlopen voelde eigenlijk een beetje belabberd aan. Teruggekomen weer even naar de wc, wedstrijdschoenen aan en nogmaals wat loslopen. Nu voelde het beter aan. Even voor de start nog een Italiaans restaurant bezocht (nee… niet voor een laatste pasta maaltijd hoor, deze had ik gister avond al op ;) ) Daarna zoals altijd in Leiden achter de rugby mannen plaats nemen en na het Wilhelmus mochten we dan starten. Geen geduw en getrek dit keer gelukkig, eerst op zoek naar het juiste ritme. Dat was even moeilijk na een marathon heb ik een aantal baanwedstrijden opgezocht en nu weer een halve marathon. Het voelde goed en na 2 km kwamen de zogenaamde meefietsers zich er tussen voegen. Deze hadden een discussie over wie op welke plek liep en welke afstand we aan het rennen waren. Zelfs kwamen ze mij erover lastig vallen en wilde weten wat ik deed en hoeveelste ik liep. Gelukkig keerde de rust daarna weer even, en had de meefiets vrouw mij gevonden. 2^e dame op de halve marathon. De eerste 5 gingen in een ontspannen 17:43 minuten. Na 7 kilometer sloegen we rechtsaf de polder in en kreeg ik volle bak tegen wind! De eerste dame van de marathon had achter mijn rug een ideale positie gevonden en wilde never nooit kop overnemen. Na een aantal kilometer beuken tegen die wind in kwamen we in een bosgebiedje terecht en de keniaanse dame was me voorbij gegaan. Hier hadden we last van vliegende pollen. Enkele keren zat er wat in me ogen en ik was blij dat we dit stukje bos weer verlieten. De passage van de 10 kilometer ging in 35:54 minuten (5 km van 18:10 min.) Het voelde nog goed en ik was hier dik tevreden mee. Mijn darmen begonnen meer en meer op te spelen. Proberen niet aan te denken was mijn motto. Tot de 13 lukte dat, maar ik moest me er toch aan toegeven: gauw weer de bosje in en de wedstrijd zonder buikkrampen vervolgen! Inmiddels was ik weer bij de keniaanse dame beland maar er was nu door mijn stop weer een gat gevallen. Ook de meefiets dame had ik nog steeds bij me. Tegen wind en bruggetje op haalde ik haar weer in en dan kwam ze me weer voorbij en zo jojode ze maar verder. Af en toe gaf Ger Weijenberg nog aan dat ze in de weg reed en ging het weer een tijdje goed. Tot op een brug waar ze echt in de weg reed en ik in de knoop met haar stuur kwam… beetje jammer! Meefietsers, misschien zouden ze daar ook een beetje aandacht aan moeten geven wie ze op die tweewielers meesturen. Kort daarna hoorde ik haar haar excuses aan de keniaanse dame geven. Waarschijnlijk reed ze deze nu ook aan..!?

Weer een behoorlijk stuk tegen wind. Inmiddels had ik een gat geslagen met de eerste keniaanse dame van de marathon en had ik helemaal niemand meer in het zicht. De 15 km passage ging in 54:13 min (een 5 km van 18:18 min) Nog steeds een mooie tijd. Nu werd het parcours soms wat onduidelijk en was ik blij dat we meer en meer richting de stad gingen. Daar werd het drukker. De 20 km passage in 1.11 en nog wat. (een 5 km in 17:43 min) En nu naar de finish. Kijken of het weer net zo mooi als vorig jaar is!? En ja hoor, de laatste 200 meter is het een drukte! Ik finishte achter een Italiaanse Marokkaanse als 2^e dame in net geen persoonlijk record: 1.15.42 min. Maar ben er zeker wel tevreden mee! Mirjam van Reijen werd 3^e in 1.19 min.